Mów.
Jesteśmy na antenie?
To seria eksplozji...
Powiedziano
nam właśnie,
że sytuacja jest bardzo poważna.
...jaskrawe światło i pomarańczowy blask.
Wtedy spadł meteoryt.
To
poważny atak.
Od lądowania pod Hamburgiem 5 lat temu
stopniowo opanowały
Europę. Są miliony ofiar.
...trwa ewakuacja członków rządu.
Nie możemy powstrzymać ich naporu.
Europejczycy zapłacili najwyższą cenę.
Potrafią naśladować i przewidywać nasze posunięcia.
Jeśli nie pokonamy ich
we Francji,
będziemy walczyć na ulicach Londynu,
Nowego Jorku, a potem Tokio.
Stawką jest cała ludzkość.
Po pięciu latach
odnieśliśmy zwycięstwo.
To świeże zdjęcia
spod Verdun.
Straty były zadziwiająco małe,
tak samo jak szkody...
To oszałamiające zwycięstwo.
Jak przekonać ludzi,
że tę walkę można wygrać?
To globalna inwazja obcych.
Dzięki nowej technologii
stworzyliśmy superżołnierzy.
Jak Ritę Vrataski, Anioła spod Verdun.
Jest nową nadzieją w tej wojnie.
To niesamowite.
Z nowym kombinezonem, po krótkim treningu
Rita Vrataski zabiła
setki mimików pierwszego dnia.
Czy szala zwycięstwa się przechyla?
Sukces jest zasługą nowej rewolucyjnej technologii:
egzoszkieletu.
ZJEDNOCZONE SIŁY OBRONNE BEZ CIEBIE NIE MA JUTRA
Zabiła setki mimików pierwszego dnia walki.
A cała armia ludzi takich jak Rita Vrataski?
Jak długo
powstrzymamy ich nad kanałem La Manche?
Łatwo zrozumieć wątpliwości.
Ponad 70 państw utworzyło ZSO,
co daje nadzieję na zwycięstwo.
Powstrzymaliśmy ich.
A z nową technologią pokonamy.
Operacja Kres będzie największą inwazją wojsk zmechanizowanych w historii.
Zwyciężymy. Ponieważ walczymy.
LONDYN
Major William Cage, korpus medialny USA.
Witamy w Londynie.
SZTAB ZSO
Generał czeka.
Dziękuję.
Operacja Kres.
Cała potęga ZSO natrze z Francji, znad Morza Śródziemnego, ze Skandynawii,
odciążając front wschodni,
pozwalając Rosjanom i Chińczykom odeprzeć wroga.
Spotkamy się,
wybijając po drodze tę plagę.
Jutro zginie wielu dobrych żołnierzy.
Po wszystkim,
kiedy przylecą worki z ciałami, ludzie będą szukać winnego.
Kogoś takiego, jak ja.
Wolałbym inny scenariusz.
Proszę.
Poczytne wspomnienia?
Kariera w polityce?
Przychodzi mi do głowy
Boskie Przeznaczenie.
Błyskawiczny awans.
Urodzony wybawca. Ludzie to uwielbiają.
Nie ma pan reklamować mnie, tylko inwazję.
Dobrze.
Wylot ma pan za godzinę. Ekipa już czeka.
Będzie pan na plaży z pierwszą falą.
Falą? Na plaży? Na froncie?
We Francji.
Satelity pokazują nieznaczne ruchy wroga.
Słaby opór.
Opowie pan o tym wnukom.
Doceniam
pańskie zaufanie,
ale robię to, żeby unikać walki.
Na studiach byłem w rezerwie.
Wybuchła wojna, straciłem firmę reklamową
i jestem tutaj.
Ja robię swoje, a pan swoje.
Ale
nie jestem żołnierzem.
To widać.
Dlatego posyłam pana z kilkuset takimi, którzy nimi są.
To zaszczyt, generale, ale muszę odmówić.
Nie znoszę widoku krwi. Nawet zacięcia papierem.
Ale gdy o tym myślę,
przychodzi mi do głowy kilka osób,
które mogę polecić.
To nie propozycja, to rozkaz.
Generale, służę w armii USA.
- Nie dowodzi pan mną. - Rozmawiałem z pańskim dowódcą.
Jest pan moim podkomendnym.
Zachowa pan
swój stopień.
Sekretarka zna szczegóły.
Proszę się spisać, majorze.
Powodzenia. Jest pan wolny.
Generale?
Zachęciłem miliony do wstąpienia do waszej armii.
A kiedy przylecą worki z ciałami i ludzie zaczną
szukać winnego, to czy trudno będzie mi
ich przekonać, że jest nim pan?
Myślę,
że wolałby pan tego uniknąć.
Szantażujecie mnie, majorze?
Wolałbym...
nie nagrywać jutro heroicznych czynów na plaży.
Nie będziecie.
Cieszę się, że się dogadaliśmy.
A teraz przepraszam.
Dziękuję.
Aresztujcie go.
Co?
Nie ruszaj się!
Stój!
Z drogi!
Stój!
Lewa flanka marsz!
Naprzód marsz!
W tył zwrot!
Magazyny zamykają się za 10 minut.
Wstawaj,
glisto!
Tak się
nie mówi do oficera, sierżancie.
Mówię do gapiowatego rekruta,
zanim skopię mu tyłek, glisto.
Chwileczkę, sierżancie.
Słucham pana.
Gdzie ja jestem, sierżancie?
W bazie operacyjnej Heathrow.
Przyleciał pan
- z rekrutami. - Wyglądam na żółtodzioba?
Nie, proszę pana.
Jestem major William Cage.
- Amerykanin. - Oficer?
To ośrodek selekcyjny.
Tu nie ma oficerów. Dziękuję, sierżancie.
Jakim cudem
trafił pan do selekcji?
Co to było? Pokerek? Wieczór kawalerski?
Jeśli nie robi wam to różnicy,
wolę to wyjaśnić swojemu dowódcy w Waszyngtonie.
- Gdybym mógł zadzwonić... - Nie słyszał pan?
Odliczamy już do godziny H.
Atakujemy Francję.
Cała baza jest zamknięta. Żadnych telefonów.
- Nazywacie się Farell. - Tak.
Starszy sierżant Farell.
Jesteście Amerykaninem.
Skądże. Jestem z Kentucky.
Spójrzcie na mnie.
I na to, gdzie jestem.
To pomyłka.
Nie nadaję się tu.
Proszę, na pewno da się jakoś zadzwonić.
Pomogę panu.
- Dziękuję. - Tędy.
Skąd z Kentucky jesteście?
Słyszał pan o Science Hill?
Już tak.
- A pan? - Z Cranbury w New Jersey.
Mają tam dużo żurawiny?
Pomidory. Najlepsze.
To skąd ta nazwa?
A Science Hill?
Nie pytałem, nie dbam o to.
Pan pierwszy.
Tam nie ma telefonu, prawda?
Nie ma.
Z tego, co powiedziałeś, zgadza się tylko nazwisko.
Jesteś dezerterem.
Podszywałeś się pod oficera.
Piszą,
że będziesz próbował zadzwonić, a nawet zdradzić całą operację.
Byle tylko nie walczyć.
Ale to ci się nie uda.
Nigdy,
szeregowy Cage.
Plotki są straszne.
Do zmroku ci ludzie dojdą do jednego wniosku.
Że jesteś tchórzem, ceniącym swoje życie bardziej niż ich.
Ale
jest nadzieja, szeregowy.
W postaci chwalebnej walki.
Walka jest odkupieniem.
Kuźnią, w której wykuwa się prawdziwych bohaterów.
To miejsce, gdzie wszyscy są równi,
nawet jeśli przyszli tu jako szumowina.
Oddział!
To szeregowy Cage.
Szeregowy Cage, oddział J.
To mundur oficera.
Ale kajdanki nie są oficerskie.
Widzę,
że macie produktywny ranek.
Czuję dumę, widząc,
że żołnierze waszego...
kalibru... poprowadzą jutro natarcie.
Grot włóczni.
Ostrze noża.
Dupa...
jeża.
Szeregowy Kimmel, jakie jest moje zdanie
- o hazardzie? - Negatywne, sierżancie Farell.
Nance, a dlaczego?
Bo sugeruje, że nie my decydujemy o swoim losie.
A jakie jest moje zdanie o losie?
Wszyscy!
Gotowość i dyscyplina przesądzają o naszym losie.
Może ci się to
wydać śmieszne.
Ale uwierz, przekonasz się.
Szeregowy Cage to dezerter.
Jesteście
odpowiedzialni
za jego odkupienie.
Ma być gotowy do walki
o 6:00.
Do walki?
Pozbawmy go przekonania,
że się do nas nie nadaje.
Przy próbie ucieczki ma się nie wyszczać na stojąco.
Sierżancie,
- nigdy nie będę gotowy do walki. - Zazdroszczę ci, Cage.
Jutro twój chrzest. Powtórne narodziny.
Ćwiczenia za 10 minut!
Nie masz munduru...
szeregowy.
To nowy dzień.
Przeznaczenie wzywa.
Świat oczekuje od nas jednego: zwycięstwa.
MINY PRZECIWPIECHOTNE
PRZODEM DO WROGA
Kimmel, pokaż!
Chryste, Kimmel.
Muszę mieć luz!
Kończmy, muszę się ubrać.
Co to za odgłos?
Nigdy nie miałem tego na sobie.
A ja nigdy nie byłem z dwiema babkami.
Ale jak się to zdarzy, to będę wiedział, co robić.
Kimmel.
Griff.
Griff. Jasne.
Pomyśl. Mogę kogoś zranić...
Nie odbezpieczyłeś.
Ale...
- Jak się odbezpiecza? - Właśnie.
NIE WCHODZIĆ
Już czas.
Cholera, to Full Metal...
- Griff. - Sierżancie?
- Zajmij się Cage'em. - Przez cały dzień?
Coś mi mówi, że krócej.
Griff! Cage!
Cage!
Straciliśmy Niemcy.
Straciliśmy Francję.
Jeżeli przegramy dziś,
nie będzie szansy na odwet.
To olbrzymia odpowiedzialność.
Dwie minuty do zrzutu.
Macie prawo się bać.
Nie ma odwagi bez strachu.
Ej! Kolego! Coś nie tak z twoim kombinezonem.
Tak. Stoi w nim trup.
Niech pan na siebie uważa, "majorze".
Nikt inny nie będzie.
Minuta!
Minuta do zrzutu!
Hej!
- Hej! - Co?
Jak odbezpieczyć broń?
Co?
Jak mam odbezpieczyć...
Boże!
Uwaga! 30 sekund
do zrzutu!
Na mój znak!
Przygotować się!
Aktywować linki! Pamiętajcie...
Zrzut!
Skaczemy!
Skacz!
No dalej!
Cage, skacz albo giń!
Żyjemy!
Dzięki Bogu!
Wybierz język.
Potrzebujemy wsparcia!
Teraz!
Co u...
Szeregowy Cage!
Idziecie w złą stronę.
Ominie was chwila sławy.
Do diabła.
Miały nie wiedzieć, że atakujemy.
Weszliśmy do rzeźni.
To rzeźnia!
Weź się w garść, Ford!
Wstawać!
Do szeregu!
Nance, melduj.
- Jak odbezpieczam? - Griff, Ford, na flankę!
Jak mam odbezpieczyć broń?
- Czekam, Nance! - Widzę je!
500 metrów, pędzą tu!
Cholera.
Z drogi!
Z życiem, jeśli chcesz żyć!
Pozycje strzeleckie!
Jazda!
Idą.
Wredne i głupie.
Czekajcie, aż podejdą!
Kilka sekund!
PRZEŁADUJ
PRZODEM DO WROGA
Wstawaj,
glisto!
Do szeregu, zanim
skopię ci tyłek, glisto!
Chwileczkę, sierżancie.
Słucham pana.
Sierżant Farell...
Tak się nazywam.
Chyba rozumiem.
Co to było? Pokerek? Wieczór kawalerski?
Nie jestem pewny.
Zdarza się.
Zajmę się panem.
Wezmę to.
Jaki dziś dzień?
Dla pana?
Dzień sądu.
Jest dla was nadzieja, szeregowy.
W postaci chwalebnej walki.
Bitwa jest odkupieniem.
Kuźnią, w której...
Wykuwa się prawdziwych
bohaterów.
Przerwaliście mi, szeregowy?
Sierżancie...
Nie uwierzy pan w to, co powiem.
Nie.
Na czym skończyłem?
Kuźnią, w której...
Kuźnią, w której
wykuwa się prawdziwych bohaterów.
To miejsce, gdzie wszyscy są równi,
nawet jeśli przyszli tu jako szumowina.
Oddział!
To szeregowy Cage.
Szeregowy Cage,
oddział J.
To mundur oficera.
Ale kajdanki nie są oficerskie.
Czuję dumę, widząc,
że żołnierze waszego kalibru
poprowadzą jutro natarcie.
Grot włóczni, ostrze noża.
Dupa jeża.
Szeregowy Kimmel, jakie jest moje zdanie o hazardzie?
- Negatywne, sierżancie Farell. - Nance, a dlaczego?
Bo sugeruje, że nie my decydujemy o swoim losie.
A jakie jest moje zdanie
o losie? Wszyscy!
Gotowość i dyscyplina przesądzają o naszym losie.
Może ci się to wydać śmieszne.
Ale uwierz, przekonasz się.
Chryste, Kimmel.
Muszę mieć luz!
Kończmy, muszę się ubrać.
Wyłączony.
Co z tobą, facet?
Nigdy go nie zakładałeś?
Może.
Wiesz, gdzie jest bezpiecznik?
- Nie jestem pewny. - I dobrze.
To olbrzymia odpowiedzialność.
Dwie minuty do zrzutu.
Macie prawo się bać.
Nie ma odwagi
bez strachu.
Ej! Kolego!
Coś nie tak z twoim kombinezonem.
Tak. Stoi w nim trup.
Niech pan na siebie uważa,
"majorze".
Nikt inny nie będzie.
Milcz, suko!
Na mój znak! Przygotować się!
Aktywować linki, 30 sekund.
Pamiętajcie: skaczcie...
Udało się!
Za tobą!
Uważaj!
Dostałem.
Bardzo jest źle?
Dużo krwi?
Masz dziurę w piersi.
Naprawdę?
Tak.
Zabrałaś mój...
akumulator?
Nie, nie. Jasna...
Wstawaj,
glisto!
Sierżancie Farell!
Sierżancie Farell.
Słucham.
Major Bill Cage. Amerykański łącznik z mediami.
To nie wieczór kawalerski ani poker.
Rozkaz w lewej kieszeni mówi,
że jestem dezerterem udającym oficera.
Ale ja wiem,
że pan to starszy sierżant Farell z Science Hill w Kentucky.
Proszę mi dać 30 sekund,
a wyjaśnię, jak może pan ocalić
każdego żołnierza w tej bazie.
Wysłuchajcie mnie! Wiedzą o ataku! Czekają na nas!
Byłem tam! Widziałem to!
Już po was! Po was!
Już dobrze, już dobrze.
To oddział J, tak?
Oddział J, owszem.
A nie powinienem wiedzieć.
Spotkaliście mnie już kiedyś?
Nie znam cię.
Właśnie!
Dziękuję.
Jesteś Nance. Ty to Bibble.
Kibble. Kimmel! W walce pokazujesz jaja. Dosłownie!
Ford. Skinner. Griff.
A ty...
Małomówny.
Ale pod kołdrą schowali
- karty. - Dzięki, dupku.
Kimmel ma nadzieję na kolor.
Piki... Nie, trefle.
A pan każe im te karty zjeść.
Mam rację?
To,
co zaraz wam powiem, zabrzmi jak obłęd.
Ale to prawda.
A wy musicie mnie wysłuchać.
Od tego zależy wasze życie.
Minuta!
Co? Co on
mówi? Nance! Co on mówi?
Na mój znak. Przygotować się!
Statek zaraz wybuchnie!
Żyjemy!
Dzięki Bogu!
...zanim skopię ci tyłek!
Żyjemy!
Dzięki Bogu!
Daruj. Chcę cię ocalić.
Powybijają
nas. Musisz nas zabrać z plaży.
Musimy uciekać. Ten statek
zaraz wybuchnie.
Uciekajmy.
Czekaj.
Chodź!
No chodź!
Statek wybuchnie!
Co robisz?
Poszukaj mnie, jak się obudzisz.
Co?
Poszukaj mnie, jak się obudzisz.
Wstawaj,
glisto!
Do szeregu, zanim skopię ci tyłek, glisto!
Jest dla was nadzieja, szeregowy.
Bitwa jest odkupieniem.
Kuźnią, w której wykuwa się prawdziwych bohaterów.
To miejsce, gdzie wszyscy są...
Oddział, to...
Szeregowy Cage. Musicie być oddziałem J.
Miło mi.
To mundur oficera.
Ale kajdanki nie są...
Oficerskie.
Kluczyk...
jest zapewne w lewej kieszeni.
Szeregowy Cage to dezerter.
Jesteście odpowiedzialni za jego odkupienie.
Ma być gotowy do walki o 6:00.
Pozbawmy go przekonania,
że się do nas nie nadaje.
- Przy próbie ucieczki... - Nie, nie będę od was uciekał.
- Za nic. - Ma się nie wyszczać na stojąco.
Dziękuję, sierżancie Farell.
Co teraz? Ćwiczenia?
Ćwiczenia za 10 minut!
Lewa! Lewa!
- Kim jesteście? Głośno! - Wojownikami!
- Co robią wojownicy? - Zabijają!
- Co wy będziecie robić? - Zabijać!
Jutro stoczę dwudziestą bitwę.
- Nie walczyłeś w dwudziestu bitwach. - Owszem.
Posrasz się, jak tylko wylądujemy.
Napijcie się herbatki i morda w kubeł!
Zabawna jesteś.
Jutro ustanowię rekord.
W najszybszej ucieczce, ślizgając się we własnym gównie.
Nie gadać mi tam!
Walcie się, sierżancie!
Stać!
Szeregowy,
chcę zobaczyć...
50?
Tak.
50.
Pluton!
50 pompek!
Podziękujcie szeregowemu Cage'owi.
Dziękuję, sierżancie!
- Raz! - Raz!
Dwa!
Trzy!
Pogięło cię?
Jest dla was nadzieja. W postaci chwalebnej walki.
Bitwa jest odkupieniem.
- Trzy! - Trzy!
Cztery!
NIE WCHODZIĆ
Przepraszam. Sierżant Vrataski.
Przepraszam!
Sierżant Vrataski?
Przepraszam!
Kto ci pozwolił się odzywać?
Mam coś na twarzy?
Ty mi pozwoliłaś.
Jutro. Na plaży.
Spotykamy się.
Kazałaś mi się znaleźć, jak się obudzę.
Wiesz, co się ze mną dzieje.
Chodź ze mną.
Od razu.
Tylko mnie możesz o tym mówić.
Bo w najlepszym przypadku trafisz do wariatkowa.
A w najgorszym
zrobią ci sekcję. Jasne?
- Tak? - Tak.
Co się stało przy pierwszej śmierci?
- Zabiłeś mimika? - Tak.
- Opisz go. - Był inny.
Większy. Niebieskawy.
I spryskała cię jego krew.
Faktycznie.
Wiedzą, że jutro nacieramy na plaży.
To rzeźnia, prawda?
Skąd wiesz?
Mogłabyś... Czekaj!
Zaczekaj.
Możesz wyjaśnić, co się ze mną dzieje?
To samo przytrafiło się mnie.
Ale mi przeszło.
Świetnie. Jak się tego pozbyć?
Musisz mi pomóc.
W czym?
W zwycięstwie.
Chodź!
WARSZTAT
Rita, o co chodzi?
Co tu robisz? Uprzedzaj mnie.
- Kto to? - To ja, sprzed Verdun.
Pomoże nam.
Co? On ma być...
Tak.
Kiedy zginął? Gdzie?
Na plaży. Jutro.
Ile palców pokazuję za plecami?
Skąd mam wiedzieć?
No dobra...
Rozmawiamy po raz pierwszy.
- Wypróbuj to. - Co to?
Nie działa.
Miał już wizje?
Jakie?
Mamy jeszcze czas.
- Tak. - Czas? Darujcie.
Kto to? Kim jesteś?
Dr Carter. Fizyka cząstek elementarnych, zaawansowana mikrobiologia.
I tylko on uwierzy w to, co się z tobą dzieje.
Najlepiej zna się na biologii mimików.
To czołowy rządowy analityk.
Ale od kiedy poznałem Ritę, jestem...
"mechanikiem z urojeniami".
Carter.
Pokaż mu.
Jasne.
Po pierwsze,
nie walczysz z armią.
Wyobraź sobie pojedynczy organizm.
Te zwykłe drony są jak
jego szpony.
Osobniki Alfa, jak ten, którego zabiłeś, są rzadsze.
Szacuję, że 1
na 6,18 miliona.
Działają jak...
Centralny ośrodek nerwowy.
A to...
jest mózg.
Kontroluje je wszystkie. A to Omega.
Omega panuje nad czasem.
Każda śmierć Alfy
uruchamia automatyczną reakcję.
Omega zaczyna dzień od początku.
Ale pamięta już, co się wydarzy,
tak jak ty.
Z wyprzedzeniem wie,
co zrobimy.
A wróg znający przyszłość nie może przegrać.
To jak wygrałaś pod Verdun?
Pozwolili nam.
To coś chce, żebyśmy uwierzyli, że możemy.
Chce, żebyśmy zaatakowali całą mocą.
Operacja Kres nie jest zwycięstwem naszym,
tylko wroga.
Musisz zrozumieć,
że to doskonale wyewoluowany
organizm do podboju światów.
Tysiące milionów tych asteroid
unosi się w kosmosie,
jak wirusy.
Tylko czekają,
żeby spaść na odpowiednią planetę.
Chcą tylko, żeby dominująca forma życia zaatakowała.
I nic nie powstrzyma mimików
przed podbojem reszty świata.
Chyba że ty to zmienisz.
Ja?
Zabijając Alfę, stałeś się częścią ich systemu nerwowego.
Cage, możesz odnawiać dzień,
tak jak Omega.
- Jak to możliwe? - Może jedyną
słabą stroną tego organizmu, jedyną słabą stroną
jest ludzkość.
Pomijając to, masz teraz tę moc.
Tak jak ja pod Verdun.
Odnawiam dzień?
Dobra.
Jak nad tym zapanować?
Musisz ginąć.
Codziennie.
Dopóki nie zniszczymy Omegi.
Po pierwsze,
to świetna prezentacja.
Świetna.
Znam generała.
Chodźmy do niego.
- Powiesz mu to, co mnie. - Byłam u generała, Cage.
Wiele razy.
Psychiatryk. Sekcja. Pamiętasz?
Czego ode mnie oczekujesz?
Widziałeś coś dziwnego?
Wkręca mnie?
Mówi o wizjach.
Widziałeś to?
Omega wyczuwa, kiedy traci moc.
Jego umysł cię szuka.
Kiedy będzie blisko,
zaczniesz mieć wizje. Zobaczysz to.
Zobaczysz, gdzie jest.
Ty miałaś te wizje?
Tak.
I w końcu go zobaczyłaś.
Tak?
Nigdy na żywo.
A więc to tylko...
teoria.
Nie wiecie, czy to coś istnieje.
W wizjach widziałam go pod Verdun.
Tylko...
straciłam moc, zanim się zbliżyłam.
A kiedy zdobyliśmy
Verdun...
Omegi już nie było.
Więc muszę tylko
poczekać na te wizje
i powiedzieć wam, gdzie jest ten cały Omega.
Nie. Cage.
Zabierzesz mnie tam.
A ja go zabiję.
Zabiorę?
Nawet nie umiem walczyć.
Przeładuj.
Żyjesz, Cage?
Chyba coś złamałem.
Co?
Kręgosłup.
Czuję tylko usta.
Słuchaj uważnie. To bardzo ważna zasada.
Jedyna.
Jeśli odniesiesz ranę, to upewnij się, że zginiesz.
Czemu?
Kiedy walczyłam ostatnio...
dostałam.
Wykrwawiałam się. Ale za wolno.
Ocknęłam się w szpitalu polowym
z półtora litra obcej krwi. To był koniec.
Straciłam moc. Rozumiesz?
Zacznijmy od początku.
Co?
Nikt nie wie, gdzie jest szeregowy Cage!
Skinner, baranie. Był tuż obok ciebie.
Nie wiesz, gdzie się podział?
Nie!
Dobrze.
Jeszcze 50, zgoda?
Raz!
Nie, czekaj. Jestem Bill Cage.
Poznaliśmy się na plaży. Poznamy się. Jutro.
Mam to, co ty.
Jeszcze raz.
Nie masz czasu na myślenie. Pamiętaj.
Nie wystarczy wiedzieć, gdzie będą.
Musisz wiedzieć, jak je zabić.
Czekaj. Posłuchaj.
Zrób to.
Wstawaj, glisto!
Stój! Czekaj!
Zatrzymaj to! Poczekaj!
Chwileczkę.
Tak sobie myślę...
No wiesz... Mam to coś we krwi.
Więc może mogę...
jakoś zarazić ciebie.
Próbowałam wszystkiego. Nic z tego.
A czy...
no wiesz...
próbowałaś wszystkich sposobów?
Seksu? Tak.
Ile razy?
Koniec.
Z lewej, z lewej!
Miej oczy otwarte.
Znowu.
Czekaj.
Chyba nic mi nie jest.
Wstawaj,
glisto!
Staram się być miły, glisto! Jazda!
Wszystko gra, Cage?
O tak! W porządku!
Masz złamaną nogę.
Nie, czuję palce.
Przestań.
Rita. O co chodzi? Co tu robisz?
- Kto to? - To ja.
Sprzed Verdun.
Jak to? On...
- Tak. - Kiedy zginął?
- Gdzie? - Na plaży. Jutro.
Jestem Bill Cage. Ty to doktor Carter.
Już rozmawialiśmy. Pokazujesz dwa palce za plecami.
Miałem wizje.
Widziałem Omegę.
Jutro przegrywamy.
Możemy kontynuować?
Dobra. Gdzie?
Widziałem zaporę.
W górach. Widziałem niemiecki napis.
Dowiesz się, gdzie to jest?
Raczej nie ma
dużo takich miejsc. Zobaczę, co się da zrobić.
Koniec ćwiczeń. Do jutra.
Nie wiemy, dokąd iść.
Dowiemy się.
Tymczasem pomyśl, jak się wydostać z plaży.
Co teraz? Dokąd?
Którędy? Skup się.
Myślę.
Szlag!
Daleko zaszliśmy?
Trudno powiedzieć.
Czekaj!
Teraz!
Cholera!
Krok w lewo, odskok... Tak myślę.
- To dosyć konkretne. - Krok w lewo, odskok w prawo.
Krok w lewo, odskok w prawo. Dalej.
Stój! Pamiętaj:
przez okop! Na 12:00!
Potem patrz w prawo!
Nie mówisz konkretnie.
Mów konkretnie albo zginę.
Rita.
Cage!
...kroków w górę. Krok w lewo.
Tam czeka mimik, którego zabiję.
...eksplozja. Biegnę 30 kroków na północny-zachód.
Padnę na górze nasypu i skręcę w lewo.
Mam coś na twarzy?
Nie.
Cage!
Wszędzie cię szukamy.
Cage!
- Szukamy cię... - Chłopaki.
Możemy...
nie robić...
tego dzisiaj?
O czym mówisz?
Farell omal nie powiesił nas za jaja.
Skinner. Patrz.
Zamknę oczy.
Gotowy?
Parszywiec.
Mnie pompki się podobały.
To nowy dzień.
Przeznaczenie wzywa.
Świat oczekuje od nas jednego: zwycięstwa.
...obecną sytuację na froncie.
Ponieśliśmy ciężkie straty.
Już czas pokazać im, na co nas stać.
Mój ojciec walczył w bitwie o Anglię.
Trzy lata przed przybyciem Jankesów.
Nie złamali ich.
Byli twardzi.
Wujek George lądował w Normandii.
Tak?
Oni już by tę wojnę wygrali.
Czego one od nas chcą?
To chyba jasne. Minerałów.
- Minerałów? - Tak, metali.
- Chcą tlenu. - Tlenu?
- Pomyśl. - A co za różnica?
Są tu i wygrywają.
I cokolwiek chcą, dostaną to.
Nie powinieneś
walczyć?
Walczyłem.
Więcej razy
niż ktokolwiek.
Szczerze mówiąc, zwykle o tej porze już nie żyję.
Tchórz!
Co się dzieje?
Nie ma prądu.
Znalazłem Omegę.
Musi być tutaj. Zapora Curnera w Niemczech.
- Opis pasuje idealnie. - Tak, znalazłeś.
Znowu.
I co nam to daje?
Nigdy się tam nie dostaniemy.
Cokolwiek robimy...
jakkolwiek się przygotujemy...
nie możemy się wydostać z plaży.
Zrobisz to. Dasz radę.
Przychodź codziennie, będę cię szkolić.
Już wyszkoliłaś.
- Czekam, Nance! - 500 metrów i pędzą!
Co u...
Przeładuj.
Co teraz?
Prosto. Pod górę.
Sierżancie. Ten nowy...
Jak się nazywa?
Potrzebny nam jakiś pojazd.
W czym problem?
Czekają w zasadzce. Zabijają nas, nim znajdziemy auto na chodzie.
To jaki jest plan?
Nie wypróbowaliśmy jeszcze
minivana i zielonego SUV-a.
Pójdę do SUV-a i je zwabię. Ty idź do minivana.
Jak zapalisz, jedź. Nie czekaj na mnie.
Tylko nie zapomnij odpiąć przyczepy.
Zbędny ciężar
będzie ci tylko przeszkadzał.
No już.
Chodź, Cage!
Wróg przełamał
obronę pod Dover.
Nie widzę ich.
A ty?
Proszę zachować spokój.
Proszę
nie opuszczać
samochodów.
Przykro mi. Wróg dotarł do Londynu.
Powtarzam.
Londyn atakowany.
Dobrze jedziesz.
Zapomniałam o przyczepie.
Mało mówisz.
Nie lubię.
Mówić?
Właśnie.
W końcu zaczynasz.
Zwykle koło Lyonu.
Opowiadasz, jak byłaś tam z rodziną.
Twój brat się zgubił.
Nie byłam w Lyonie.
Mówisz, jak masz na drugie.
Peyton.
Nie tak mam na drugie.
Brat znalazł się w sali gier.
Może to zmyśliłam, żebyś siedział cicho.
Ale rozmawiamy.
Cage, nie chcę cię poznać.
I lepiej dla ciebie będzie, żebyś ty też mnie nie poznał.
Tylko tak można przeżyć.
A Hendricks? Jego poznałaś?
- Skąd znasz to nazwisko? - Wspomniałaś o nim.
Niemożliwe.
To skąd je znam?
Kiedy o nim wspomniałam?
To przez niego tak milczysz?
Nie wymawiaj więcej jego nazwiska.
A co?
- Kochasz go? - Nie żyje.
300 razy patrzyłam, jak umiera.
Pamiętam każdy szczegół.
Wszystko. Nie chcę o tym mówić.
Przepraszam.
Taka jest wojna.
Nic tu nie ma. Idźmy dalej.
Musimy znaleźć kluczyki.
Weźmy paliwo.
- Możemy nim polecieć. - Tym czymś?
- Masz lęk wysokości? - Mam lęk
przed rozbiciem się i nie wstydzę się tego.
Nauczysz się.
Co się stało?
Nic mi nie jest.
- Co? - Nic.
Rita.
Pokaż.
Musimy znaleźć kluczyki do helikoptera.
Na pewno gdzieś tu są.
Bak jest pełny. Znalazłem wąż.
Lecimy, Cage.
Powiedzmy,
że znajdziemy kluczyki.
Uruchomimy helikopter.
Nie mamy kombinezonów ani amunicji.
Za kilka godzin się ściemni.
Lepiej wróćmy na farmę.
Zobaczymy, co nam się przyda.
Spędzimy tam noc, wrócimy tu rano.
Usiądziemy przy kominku, otworzymy wino?
Zresetujmy się.
To ślepa uliczka.
Jestem zmęczona, wszystko mnie boli.
Wolę zacząć od nowa.
Poczekaj trochę. Kawa jest gotowa.
Poszukam kluczyków.
- 10 minut. - Zgoda.
Potem cię zabiję.
Dobrze.
Nie wierzę, że znalazłeś kawę.
Dzięki.
Słodzisz, tak?
Tak.
- Dziękuję. - Zaraz, trzy saszetki.
Tam jest koszula. Wygląda na twój rozmiar.
Ile razy tu byliśmy?
Ile razy?
Gdzie kluczyki?
Gdzie?
Potrafisz latać?
Nie. Cóż, tak.
Umiem wystartować. Pracuję nad lądowaniem.
Co tu robimy?
- Tracisz czas. - Rita, zapal silnik, a zginiesz.
Dalej nie zajdziesz.
Cokolwiek zrobię...
tutaj giniesz.
20 metrów stąd czeka zagrzebany mimik.
Atakuje, kiedy zapalasz.
Bierz broń i wsiadaj, Cage.
Na polu jest ich więcej.
Tylko jedno z nas żyje dalej.
Wsiadaj.
Nie próbowaliśmy tylko powrotu na farmę.
W piwnicy jest jedzenie.
Zaczekaj,
aż wrócę. Przeżyjesz.
Jestem żołnierzem. Ochotnikiem. Nie odejdę.
Giniesz tu. W tym miejscu.
Nie mogę cię uratować.
A jeśli sam zabiję Omegę, zginiesz.
Na zawsze.
Obchodzi cię, co będzie ze mną?
Żałuję...
że cię poznałem.
Ale znam cię.
Na drugie...
mam Rose.
Wstawaj, glisto!
Jest dla was nadzieja, szeregowy.
W postaci chwalebnej walki.
Bitwa jest odkupieniem.
Kuźnią, w której wykuwa się prawdziwych bohaterów.
Tak?
Kto ci pozwolił się odzywać?
Mam coś na twarzy?
Przepraszam, że przeszkodziłem.
Kończmy, muszę się ubrać.
Gdzie masz hełm?
Nie zakładam. Przeszkadza.
Piłeś?
Potrzebuję jeszcze trzech magazynków,
ośmiu granatów i akumulator.
Przynieś.
Ej! Kolego!
Coś nie tak z twoim kombinezonem.
Stoi w nim trup.
Udało się!
Dzięki Bogu!
No dokończ!
- Nie ma go tam. - Jak to nie ma?
Myślę, że nigdy nie było.
Wiedziały, że nadchodzimy. Czekały.
Wizje to pułapka.
Tak jak wizja Rity o Verdun.
Mógł mnie zabić, ale nie chciał. Chcą mojej krwi.
Wiedzą, kim jesteś.
Chcą odzyskać moc.
I odzyskają, tak czy inaczej. Chyba że znajdziemy Omegę.
Nie wiemy jak. To koniec.
Jeszcze nie.
To nie działa.
Zbudowałeś prototyp.
I wyrzucili mnie za to, dzięki.
- Co to takiego? - Przekaźnik.
Przyczepiasz go do Alfy, a on łączy się z Omegą.
Teoretycznie.
Ale nie mogę go uruchomić z tym sprzętem.
Czego potrzebujesz?
Zrobiłem taki w Whitehall.
Chciałem go przetestować.
Powiedziałem przełożonym i straciłem pracę.
Uznali, że oszalał.
Jedźmy do Whitehall.
Aresztują cię,
zanim dojdziesz. Psychiatryk, sekcja. Pamiętasz?
Hej!
Nie zapominacie o czymś?
Żeby przekaźnik podziałał, potrzebny jest żywy Alfa.
Niekoniecznie.
Mamy odpowiednik.
Kiedy wyjdzie chińska delegacja,
przyspieszamy kroku.
Ten z żółtą opaską zawsze cię rozpoznaje,
więc opuść głowę i idź po mojej prawej.
Brawo.
Trzy, dwa, jeden. Idziemy.
Raz...
Sześć, siedem,
osiem...
Dwanaście...
Piętnaście. Teraz.
I obrót.
Idź. Patrz przed siebie.
Robinson.
Chciałem mieć spokój. Oby to było ważne.
Los ludzkości.
Jest dosyć ważny?
Oczom nie wierzę.
Rozumiem pana aż za dobrze.
Niech pan siada. Z dala od biurka.
Na pana miejscu bym posłuchał.
Przyznaję, majorze,
że nie sądziłem, że jeszcze pan tu wróci,
i to z najbardziej udekorowanym żołnierzem.
Moja historia wyda się idiotyczna,
ale wkrótce zacznie brzmieć racjonalnie.
Oddzwoni pan do niego.
Kto to?
Generał Beaumont, z Halifax. Jego lot przełożono, zła pogoda.
Tak.
Dzięki, Beaumont. Oddzwonię.
Jutrzejsza inwazja
to jatka. Ginę w pięć minut od lądowania,
wraz z resztą żołnierzy.
Bo wróg wie, że atakujemy.
Skąd to wiem? Przed śmiercią
zabiłem mimika, unikalnego.
Przekazał coś do mojej krwi.
Teraz wciąż od nowa przeżywam ten sam dzień.
Tak jak oni.
Jak sierżant Vrataski
pod Verdun.
Niech pan uspokoi sekretarkę.
Słucham?
- Myślałam, że jest pan sam. - W porządku.
Wydrukowała rozkazy.
Poza tymi o zrzucie paliwa
w Greenwich.
Masz na imię Iris.
Urodziłaś się 17 września.
Generał dyskretnie wysłał
twojego syna do Australii, jak najdalej od frontu.
Powiedz,
że kolację odwołano. Przed chwilą dzwonili.
Kolacja odwołana.
Zapomniałaś o zrzutach paliwa.
Dziękuję, Iris.
To wszystko.
- Cage, chodźmy. - Rita.
- Nie zabijaj go ponownie. - Co tu robimy?
Dobrze? Po prostu...
Generale, nie pierwszy raz prowadzimy tę rozmowę.
Bo jest pan uparty.
Nie wierzy mi pan,
że doktor Carter miał rację.
Wróg panuje nad czasem.
Inwazja się nie powiedzie. Bez względu na liczbę żołnierzy.
Tę wojnę można wygrać
odnajdując i likwidując mózg tej hordy mimików.
A potrzebne narzędzie jest w tym sejfie.
Zawsze, gdy rozmawiamy,
nie wierzy pan, że wróg wkracza jutro do Londynu
i przegrywamy. Kompletnie.
Załóżmy na chwilę...
że nie mogę wytłumaczyć...
pańskich sztuczek.
Doktor Carter powiedział,
że ten sprzęt wymaga żywego mimika. Po co wam ono?
- To moja sprawa. - Przeciwnie.
Sam powiedziałeś, że dotyczy całego świata.
Co by pan zrobił, gdyby mi pan uwierzył?
Zlokalizowałbym tego...
Omegę.
I zbombardowałbym go.
Nic pan nie rozumie. I nigdy nie zrozumie.
Co teraz?
Nie wiem. Tego nie przeżyliśmy.
Łatwizna.
Teraz!
Stać! Nie ruszać się!
Ani kroku!
Broń!
Uciekli!
Co mam z tym zrobić?
Wbij sobie w udo!
Cage, co się dzieje?
Mów.
Czuję, że mnie tam zabiera.
Co widzisz?
Luwr.
Gdzie jesteś?
W środku. Podłoga jest zalana.
Schodzę w dół. Jestem w garażu pod muzeum.
Widzisz Omegę?
Jest w Paryżu.
Rita!
Co zrobiliście?
Co mi
zrobiliście?
Potrzebował pan transfuzji.
Nie wiesz,
co zrobiłaś.
Nie wolno mi rozmawiać.
Nie byłem sam.
Rita Vrataski. Ona żyje?
Rita Vrataski.
Proszę.
Powiedz.
Proszę,
powiedz.
Przykro mi.
Ja uwolniłam się
w trzy minuty. Co z tobą?
Myślałem, że zginęłaś.
Jeszcze nie.
Wybacz, Cage.
Nie, czekaj!
Już tego nie mam.
Zrobili mi transfuzję.
Straciłem moc.
Czuję to.
Już się nie zresetuję.
Musimy zabić Omegę
przed inwazją.
Mamy niecałe trzy godziny.
Potrzebujemy statku desantowego.
I więcej żołnierzy.
Jakie świry polecą z nami do Paryża?
Cage!
- Chłopaki! - Wszędzie cię
szukamy.
- Posłuchajcie. - Farell omal nie
- powiesił nas za jaja. - Wiem. Posłuchajcie.
To was zaciekawi.
To się wyda idiotyczne,
ale wkrótce zabrzmi racjonalnie.
Tak?
Zna nazwę mojej szkoły.
I powiedział, że w drugiej klasie
uczyła mnie panna Polio.
Nie puściła go do kibla
i zmoczył spodnie.
Zamknij się.
Mówię wam.
On wie wszystko.
O każdym z nas.
- Kituje. - Tak?
Twierdzi, że nie nazywasz się Ford.
Ford był twoim kumplem.
Poległ pierwszego dnia.
Podałeś się za niego i posyłasz czeki jego rodzinie.
Ty krętaczu.
Cage twierdzi,
że wróg też nas zna. Czeka na plaży.
Cała inwazja zmieni się w jatkę.
Ekstra.
Dzięki za doping, Cage.
Możemy to zmienić?
Musi być jakiś sposób.
Zwycięstwo musi być możliwe.
Jest szansa. Mała.
Ale musicie lecieć ze mną. Teraz.
Posłuchaj.
Mam gdzieś, co ci się wydaje, że wiesz.
Ledwo się znamy.
Po co mamy iść za nim?
Nie za mną.
Za nią.
- To Full Metal Bitch. - Oddział J.
To Rita Vrataski.
- Znana jako... - Tak, tak.
Anioł spod Verdun.
No dobra.
To nowy dzień.
Przeznaczenie wzywa.
Świat oczekuje od nas jednego: zwycięstwa.
Wróg z pewnością doceni wasz brak zapału.
Oddział.
Gdzie oddział J?
Dobra, więc ten Omega kontroluje czas.
Odeślijmy to newageowskie ścierwo tam, skąd przylazło.
I chodźmy do domu.
- Pilnuje go Alfa. - Zabij go i tyle.
Dobra?
Nie!
Słyszeliście Cage'a.
Nie zabijajcie Alfy.
Bo Omega zresetuje cały dzień.
Nie zapamiętamy tej rozmowy.
I będą o nas wiedzieli.
To co mam robić, jak Alfa będzie chciał mnie zabić?
Poświęcisz się dla reszty.
Kiedy wylądujemy,
szybko się o nas dowiedzą.
Ktoś musi tu zostać.
Idę z tobą, Cage.
30 sekund do kontaktu.
Cage!
Kimmel! Nie!
Ford!
Cage!
Powiedz coś! Musimy skakać.
Skacz.
Cage, wiedzą o nas!
Spuszczajcie się!
Skacz.
Nie jesteś przypięty.
Co tak długo?
A reszta?
Mamy mało amunicji.
Mam jedną minę. Ford, ty nie masz nic.
Griff ma pół magazynku i ledwo chodzi.
Myślałem, że znasz przyszłość.
Tego dnia nie przeżyłem.
Nie wiem, co będzie.
To nieważne.
Ważne, żebyśmy skończyli.
Czym?
Griff nie może chodzić. Straciliśmy trzech ludzi.
Tracimy czas.
Zbierzcie amunicję.
Między nami a tą piramidą muszą być tysiące mimików.
Mamy po prostu podejść do drzwi?
- Tutaj zginiemy. - Tak?
Nie przebijemy się.
Moglibyśmy.
W nim.
On nie poleci.
Nie musi.
Wystarczy, jak przewiezie nas po ziemi.
Jeśli silniki
działają, możemy nim sterować.
Skinner,
oczyść drogę.
- Spróbuj ponownie. - Nie działa.
Drążek paliwa, nisko.
Włączam moc.
Griff!
Musimy iść! Chodź!
Nie przydam się wam tam.
Dam wam czas.
Moc włączona.
Uda się.
Chodźcie! Już czas!
Nie czekajcie na nas!
Skinner!
Griff, chodź!
- Jesteśmy gotowi. Gdzie reszta? - Gdzie Skinner i Griff?
Nie idą.
Idź, bracie. Czas na ciebie.
Zobaczymy się w następnym życiu.
Cholera.
Przesuń się!
Musimy jechać!
Teraz!
Nadchodzą, Cage.
Chodźcie, dranie! No już!
Przeładuj.
Atakują!
No chodźcie!
Cage!
Przejmij ster!
Rita!
Rozwal ją!
Bywało gorzej.
Jest tam.
W wodzie.
To Alfa.
Odciągnę go.
Ty zabijesz Omegę.
Nie. Zabije cię,
zanim przebiegniesz trzy metry.
- Dam radę. - Weź granaty.
Dam radę.
Posłuchaj.
Posłuchaj mnie.
Żadne z nas nie wyjdzie stąd żywe.
Dziękuję...
że aż tu mnie doprowadziłeś.
Jesteś dobrym człowiekiem, Cage.
Szkoda, że nie poznałam cię lepiej.
Witam w Londynie, majorze.
Kapral Montgomery,
łącznik z działem prasowym generała Brighama.
Cieszymy się, że pan przyleciał.
Słyszał pan? To rewelacja.
Tuż przed świtem
doszło do olbrzymiego wyładowania w Paryżu.
Nie wiemy dokładnie, co ono oznacza.
Ale w jego wyniku
wróg utracił wszelką zdolność bojową.
Rosjanie i Chińczycy nie napotykają oporu w Europie.
KONFERENCJA DOWÓDZTWA ZSO
Jutro nacieramy na froncie zachodnim.
Wierzymy, że odniesiemy zwycięstwo dla nas,
dla naszych ukochanych, rodaków,
dla całej rasy ludzkiej.
Kim jesteście? Głośno!
Wojownikami!
- Co robią wojownicy? - Zabijają!
- Co wy będziecie robić? - Zabijać!
- Nie walczyłeś w dwudziestu bitwach. - Owszem.
Posrasz się, jak tylko wylądujemy.
Napijcie się herbatki i morda w kubeł!
Zabawna jesteś.
Jutro ustanowię rekord.
W najszybszej ucieczce, ślizgając się we własnym gównie.
Nie gadać mi tam!
- Kim jesteście? Głośno! - Wojownikami!
- Co robią wojownicy? - Zabijają!
Baczność!
Tak?
Czego chcesz?
NA SKRAJU JUTRA